Pierwszy wpis i lekka trema. Żeby nie było zbyt pompatycznie, ale i infantylnie.
To był fajny dzień. Pierwszy od dawna, kiedy mogłem naprawdę odetchnąć. Dzień wcześniej odebrałem w WAM-ie (szpital przy Żeromskiego) wynik badania, na który czekałem dwa tygodnie. Dobry wynik!
Niezrażony dużym zachmurzeniem, zabrałem drona i poszedłem po Gosię do pracy. Wyszedłem 3 godziny wcześniej, żeby co nieco skorzystać z najprawdopodobniej ostatniego tak ciepłego dnia tej jesieni.
W końcu mogłem zajrzeć na teren świeżo wyremonotwanych famuł przy Ogrodowej (naprzeciwko Manufaktury) - dawnych domów robotniczych Izraela Poznańskiego. Gosia opowiadała, że warto się tam porozglądać.
Famuły przy Ogrodowej 24 przeszły prawdziwą metamorfozę. Czerwona cegła znów przyciąga wzrok, odnowione elewacje zachwycają detalami.







Famuły powstawały pod koniec XIX wieku jako mieszkania dla robotników pracujących w pobliskich zakładach włókienniczych. Były częścią przemysłowego imperium Poznańskiego. W niewielkich mieszkankach, w trudnych warunkach, wychowywali dzieci, kłócili się, zakochiwali, martwili o jutro. Ot, zwyczajne życie, tyle że rozgrywające się w czasach, gdy Łódź rosła w zawrotnym tempie, a za jej przemysłową potęgą kryła się ciężka praca tysięcy ludzi.
Potem udałem się w kierunku Placu Wolności. Uwielbiam to miejsce. Po remoncie wyraźnie zyskało na popularności. W letnie dni przewalają się tu tłumy ludzi. Widać, że to miejsce dostało drugie życie. I wtedy pojawiło się słońce. Ja to mam szczęście. Nie mogłem tego nie wykorzystać.


Na pierwszy raz wystarczy. Wyrabiam tu sobie własny styl, próbuję się odnaleźć w tym miejscu. Lubię pisać, a przekorny los sprawił, że koniec roku ofiarował mi dużo wolnego czasu.
Tradycyjnie, z każdegio spaceru wracam ze zdjęciami kolejnych murali, które od razu zasiliły naszą bazę