Gdyby ktoś pojawił się w Łodzi po choćby kilku latach nieobecności, doznałby niemałego szoku. Liczba nowo budowanych bloków mieszkalnych przybywa niczym grzybów po deszczu, a niezagospodarowane dotychczas miejsca zapełniają się (często pomimo niezadowolenia okolicznych mieszkańców). Na szczęście są parki.
Uwielbiam parki. Gdziekolwiek nie wyjeżdżam, staram się choć na chwilę zaszyć gdzieś między drzewami, w parkowej oazie. Dookoła toczy się życie miasta, ale wśród zieleni wszystko nabiera innej perspektywy, sprawy toczą się jakby wolniej.
Należę do lokalnych patriotów. Sporo chodzę (jakbyście jeszcze nie wiedzieli 😀) i - ku zdziwieniu wielu - powtarzam, że Łódź jest miastem zielonym.
Manufaktura jest miejscem oddalonym od naszego osiedla o ok. 3 kilometry. Drogę do niej mamy na tyle przećwiczoną, że pewnego letniego wieczoru pozwoliliśmy sobie na odrobinę „ekstrawagancji” i wróciliśmy do domu "na okrętkę”. Jakież było nasze zaskoczenie, kiedy po drodze naliczyliśmy aż siedem parków i skwerów. Ale po kolei...
Nie opiszę tu szczegółowo każdego z miejsc (na to przyjedzie czas później). Chcę Wam tylko pokazać, ile zielonego bogactwa, o którym dotąd nie zdawaliśmy sobie często sprawy, otacza nas w tym miejskim zgiełku.
1.Park Staromiejski
Nazywany także Parkiem Śledzia. Powstał na terenie dawnej dzielnicy żydowskiej, której zabudowa została zniszczona podczas II wojny światowej. Obok Parku Źródliska II jeden z naszych ulubionych zielonych zakątków w Łodzi.


2.Park Helenów
Zwany przez moją Gosię uoparcie Helenówkiem (Helenówek zaś to część Łodzi położona na północnych Bałutach w obrębie Radogoszcza, dla wiekszości łodzian znana zaś od dziesięcioleci krańcówka tramwajowa przy ulicy Zgierskiej, niedaleko granicy ze Zgierzem).


3.Park Ocalałych
Park Ocalałych dzieli od Parku Helenów jedynie przejście przez ul. Źródłową. Powstał w 2004 roku, w 60. rocznicę likwidacji Litzmannstadt Getto, jako miejsce pamięci o Żydach, którzy przeżyli Zagładę. Jego symbolem są drzewa sadzone przez ocalałych oraz znajdujący się na terenie parku Pomnik Polaków Ratujących Żydów i Centrum Dialogu im. Marka Edelmana. Dla nas ten park to miejsce znane z nieprzebranej ilości kwitnących róż i charakterystycznego kopca, u „szczytu” którtego można spocząć na ławce obok Jana Karskiego - łodzianina, legendarnego kuriera Polskiego Państwa Podziemnego, który podczas II wojny światowej alarmował aliantów o zagładzie Żydów.


4.Skwer Gdański
Położony przy skrzyżowaniu ul. Sucharskiego i ul. Głowackiego, tuż obok rozsławionej w „Kuchennych rewolucjach”, serwującej wspaniałego schabowego „Gorącej Kiełbasiarni”. Żródło zdjęcia: lodz.pl

5.Park Szarych Szeregów
Jedynie kilkaset metrów dzieli Skwer Gdański od Parku Szarych Szeregów (nazywanego też Parkiem Promienistych). Jego najbardziej charakterystycznym punktem jest Pomnik Pękniętego Serca, który trudno minąć obojętnie, przypominający o tragicznej historii dzieci więzionych podczas wojny w pobliskim niemieckim obozie. Żródło zdjęcia: lodz.pl

Do kolejnego miejsca, oddalonego nieco od Parku Szarych Szeregów, dotrzeć można przecinając okoliczne osiedla, wybudowane głównie w PRL-u. W takich miejscach nachodzą mnie zawsze dwie refleksje. Jak dużo (na szczęście!!!) zielonej przestrzeni znajduje się między tymi blokami i z jaką bolączką muszą zmierzyć się codziennie okoliczni mieszkańcy, szukając wolnego miejsca parkingowego. O tempora, o mores!
6.Park Julianowski
Oficjalnie znany jako Park im. Adama Mickiewicza. Jeden z najpiękniejszych i największych parków Łodzi, pełen starych drzew, malowniczych alejek i urokliwych stawów. Dawniej był częścią rozległej posiadłości rodziny Heinzlów, a dziś jest jednym z ulubionych miejsc spacerów i odpoczynku mieszkańców północnej Łodzi. Ilekroć w nim jestem, żałuję że tak rzadko w nim przebywam.



7.Dolina rzeki Sokołówki
Z Parku Julianowskiego przechodzę ulicą Zgierską przez przez ruchliwe przejście dla pieszych, by w ciągu paru minut dotrzeć do położonej już w sąsiedztwie mojego bloku Doliny rzeki Sokołówki.
To jedno z tych miejsc, w których łatwo zapomnieć, że wciąż jesteśmy w dużym mieście. Wzdłuż niewielkiej rzeki ciągną się tereny zielone, łąki, stawy i ścieżki spacerowe, tworząc przyjemną przestrzeń do odpoczynku. Sama Sokołówka (która przepływa również przez Park Julianowski, zasilając jego malownicze stawy, a dalej kieruje się na zachód, by ostatecznie połączyć się z Bzurą) jest niepozorna, ale jej dolina ma swój urok, szczególnie tam, gdzie przyroda zachowała bardziej naturalny charakter.
Ciekaw jestem, jakie są Wasze opinie dotyczące zieleni w Łodzi. Ale nie dowiem się tego, póki nie uruchomię tu możliwości komentowania wpisów.
